عزيز الله بيات
448
تاريخ تطبيقى ايران با كشورهاى جهان ( فارسى )
امريكا برزيل : هنگامى كه ناپلئون بناپارت به پرتغال حمله كرد ، ژان ششم پادشاه پرتغال به ريودو ژانيرو گريخت ( 1707 - 1708 م ) و از آنزمان اين شهر پايتخت امپراتورى پرتغال گرديد . پس از شكست ناپلئون ، ژان به پرتغال بازگشت و پسر خود پدروى اول را به عنوان وليعهد در برزيل گذاشت . ممالك متحده امريكاى شمالى : انگلستان براى پايان دادن به اختلافاتى كه در مهاجرنشينها به وجود آمده بود در سال 1702 م . تمامى مهاجرنشينها را كه مشتمل بر مهاجرنشينهاى سلطنتى و مهاجرنشينهاى پيرايشگران و مهاجرنشينهاى ملكى بود ، مهاجرنشين سلطنتى اعلام كرد كه همين اقدام باعث بروز اختلافاتى بين مهاجرنشينها و انگلستان شد ، بويژه در مورد اخذ مالياتها ميان مجالس محلى و مأمورانى كه دستنشانده انگلستان بودند اختلاف به وجود آمد . هائيتى : دولت مستقلى كه در قسمتى از مجمع الجزاير آنتيل بزرگ قرار دارد و وسعت آن بيش از دو هزار كيلومتر مربع است ، قسمت ديگر جمهورى دومينيكن « 1 » را تشكيل مىدهد . قسمت غربى آن از سال 1697 ميلادى به فرانسه تعلق داشت . شاه طهماسب دوم ( 1135 - 1145 ه . ق . ) ( 1722 - 1732 م . ) در همان زمانى كه محمود به نزديك اصفهان رسيده بود ، طهماسب ميرزا وليعهد براى جمعآورى سپاه به قزوين رفت ، در سال 1134 هجرى پطر كبير پس از تصرف دربند تا داغستان پيش آمد . طهماسب ميرزا براى جلب مساعدت پطر راضى شد كه نواحى شمالى ايران را به او واگذارد . در همين زمان دولت عثمانى كه از پيشروى روسها نگران شده بود ، سپاهى به آذربايجان فرستاد و تبريز را اشغال كرد . سرانجام به وساطت سفير فرانسه در سال 1137 هجرى قراردادى بين نمايندگان روس و عثمانى درباره تقسيم ايران بسته شد كه به موجب آن مقرر شد تمامى شهرستانهاى شمالى ايران تا سرحد خطى كه از شمال و از جنوب اردبيل و مشرق همدان مىگذشت ، سهم دولت روسيه و
--> ( 1 ) . Dominicaine .